Een proefles snowboarden bij Skidôme: waarom en wat kun je verwachten?

Proefles snowboarden
Indoor
16-09-2015

Afgelopen zondag was het zover. Mijn proefles snowboarden bij Skidôme Rucphen. Hoe mij dat is bevallen? Dat lees je hier.

Ik ben dit jaar voor het eerst op skivakantie geweest, maar van skiën is maar weinig terecht gekomen. Het was een tripje van een paar dagen naar de Franse Alpen en op dag 1 besloot leraar Jan dat hij mij het beste direct van de rode piste kon sturen. Onder het mom van ‘je moet via rood om bij blauw te komen’, stond ik met knikkende knieën bovenaan de berg. Voor een eerste les en überhaupt een eerste keer op de lange latten op een échte besneeuwde berg, was dit dan ook erg heftig!

pizzapuntRustig aan Jan!

Nadat ik de eerste les had overleefd, dacht ik dat leraar Jan het op dag 2 wel rustiger aan zou doen. Niets was minder waar! We gingen gewoon weer met dezelfde lift omhoog, naar precies dezelfde plek als de dag daarvoor. Omdat ik de hele nacht al over deze afdaling had gedroomd, brak het zweet me bij het weerzien van deze piste direct uit. Hoe ga ik dit nu weer doen? Na een paar valpartijen wist ik het toch nog aardig te redden (lees: in een pizzapunt van de ene zijde van de piste naar de andere zijde). Uiteindelijk heb ik een fan-tas-ti-sche skivakantie gehad. Niet door het skiën, maar wel door het après-skiën, het heerlijke weer, het lekkere eten en ga zo maar door.

Tijd voor actie

Met een nieuw winterseizoen in het vooruitzicht begint het ook bij mij al best een beetje te kriebelen. Zowel op een positieve als op een negatieve manier. Ik kijk heel erg uit naar de wintersport, maar ik zie als een besneeuwde berg op tegen de zenuwen die ik voel wanneer ik bovenaan de piste sta. Om de volgende keer wel zelfverzekerd een afdaling te kunnen maken, besloot ik daarom vorige week dat het tijd was voor actie. Die actie heb ik ondernomen in de vorm van een proefles snowboarden bij Skidôme Rucphen.

De proefles snowboarden

Afgelopen zondag was het dus zover. proefles snowboarden 3Om 2 uur kregen ik en 2 collega’s een proefles van leraar Stan. Dat lijkt een beetje op leraar Jan, maar dat zegt niks. In volledige wintersportoutfit stapte ik samen met 6 anderen vol zelfvertrouwen de piste op. In tegenstelling tot de vorige keer ging ik deze keer voor een snowboard in plaats van ski’s. “Waarschijnlijk ligt hier dan toch mijn talent”, hield ik mezelf voor. Nadat Stan zichzelf aan ons had voorgesteld, deden wij hetzelfde. De groep was aardig gemengd met leeftijden die uiteenliepen van 11 tot 29 jaar. Na een korte introductie over het snowboard (wat zijn bindingen?), was het tijd om in actie te komen. Let’s go!

Vallen, opstaan, rutschen en weer doorgaan

Allereerst moest ik erachter komen welk been vooraan op mijn board hoort te staan. Dit moest ik doen door mij naar voren te laten vallen. Omdat ik mijn rechterbeen naar voren plaatste, ben ik dus ‘goofy’… Goed om te weten. Daarna gingen we leren vallen. Leren vallen? Jazeker! Je kunt jezelf namelijk aardig bezeren met een valpartij en daarom is het handig als je weet hoe je een val het minst pijnlijk kan maken. Op je onderarmen en knieën in plaats van op je polsen en door de afstand tussen jou en de piste zo klein mogelijk te maken, voor je je achterover laat vallen. Het ligt iets genuanceerder, maar dat leer je dus allemaal bij zo’n proefles  snowboarden. Nadat iedereen uit de groep een beetje gewiebeld had op het board, was gevallen en weer was opgestaan, was het tijd om de berg te beklimmen. In mijn geval met de nodige sneeuw ín mijn broek. Brrrr koud!

De berg op…

Nadat we de berg hadden beklommen (lees: voor één derde) was het tijd voor het echte werk. Achter elkaar maakten wij om en om onze eerste afdalingen op onze snowboards. De één ging beter dan de ander, maar iedereen had er evenveel plezier in. Daarna was het tijd om in tweetallen te roetsjen: met je board dwars op de berg staan en door je gewicht naar voren of naar achteren te verplaatsen, glijd je harder naar beneden of rem je af. Je berg-partner houdt ondertussen je handen vast, zodat je de controle behoudt en niet direct het restaurant in glijdt. Hoe beter het gaat, hoe meer zelfvertrouwen je opbouwt. Nadat we dit met ons gezicht naar ‘het dal’ hadden gedaan, mochten we het daarna ook nog eens achterstevoren doen. Er leek geen einde aan de berg te komen, maar het lukte wel!

En nu?

Meer leren! Ik ben me nog aan het oriënteren over een cursus, maar dit heeft vooral te maken met ‘wanneer’ ik zou kunnen beginnen. Wanneer ik straks een aantal lessen heb gevolgd, hoop ik tijdens de volgende wintersport op de piste net zoveel te kunnen genieten als buiten de piste!